Vijf jaar na Rana Plaza: Waar staan we?

Vijf jaar geleden – op 24 april 2013 – stortte in Dhaka (de hoofdstad van Bangladesh) het fabriekscomplex Rana Plaza in. Het was wereldnieuws: 1138 doden en meer dan 2000 gewonden was de trieste balans. Er ging een golf van verontwaardiging over consumenten heen. Maar wat is er de afgelopen jaren echt veranderd? 

 

Shilpi (foto) is nu 18 jaar oud. Ze zat als kind op 24 april 2013 drie dagen vast onder het puin, en verloor nadien haar arm. Shilpi is één van de slachtoffers die de ramp overleefde. 1138 mensen deden dit echter niet. Zo’n ramp beroert iedereen. Maar het bewustzijn omtrent duurzame productie van kledij vertaalt zich nog te weinig in het aankoopgedrag van consumenten. Er zijn veel initiatieven die strijden voor hogere lonen aan kledingarbeiders, maar als consument heb je op het einde van het verhaal eigenlijk de meeste macht. Als de vraag verandert, zullen bedrijven moeten volgen.  

Nieuwe vestigingen van Primark en de komst van tv-programma’s zoals Shopping Queens tonen aan dat de consument zijn gedrag nog niet fundamenteel aanpaste. Een wedstrijd maken van het goedkoop aankopen van kleren heeft een dure prijs aan de andere kant van de wereld. Door deze shirts-aan-2-euro businessmodellen worden productie fabrieken in Azië onder druk gezet en is het bijzonder moeilijk om de lonen van arbeiders op te trekken zonder het risico te lopen dat kledingmerken het werk verplaatsen naar andere (lees meer goedkope) fabrieken. 

Gelukkig kunnen we zeggen dat er wel iets veranderde sinds 2013. Dankzij Het Akkoord zijn de werkomstandigheden omtrent veiligheid verbeterd. Ongeveer 3000 fabrieken in Bangladesh krijgen training rond veiligheid dus in zekere zin is er iets veranderd in de mindset. En dat is wel dankzij de consument. Een handtekening zetten brengt verandering. Zo zijn er minder incidenten met dodelijke gevolgen en wordt er gediscussieerd op sectorniveau met bindende afspraken. Die positieve evoluties zijn te danken aan mensen die hun aankoopgedrag veranderden en de petitie ondertekende.

Maar, spijtig genoeg, kunnen we concluderen dat er nog een lange weg te gaan is. Zo lang de lonen voor kledingarbeiders niet omhoog gaan zal het systeem van vandaag in stand blijven. Dankzij hogere lonen kunnen kledingarbeiders beroep doen op onderwijs, waardoor zij hun rechten leren kennen en op die manier een stem krijgen

Lees meer gedetailleerde reportages in MO*, Knack, en Flanders DC Magazine. En vergeet niet onze petitie te ondertekenen

Teken ook voor cleane kleren

Sportkleren worden aan de andere kant van de wereld gemaakt. En dat gebeurt nog veel te vaak onder onmenselijke omstandigheden. Daar kan jij, heel makkelijk, iets aan veranderen.

Help kledingarbeiders aan een leefbaar loon en een veilige werkplaats door onze petitie te tekenen. Zo trekken we samen sportmerken over de streep om schone kleren te produceren.

Teken de petitie